Lutosławscy i ich goście w Drozdowie

Rodzina Lutosławskich i ich goście w Drozdowie - zbiory rodzinne

 

Przede wszystkim praca

Po ślubie Wincenty był zbyt pochłonięty własnymi zagadnieniami osobistymi, aby baczniej zwracać uwagę na poznawanych ludzi. Zastanawiał się, jak pogodzić małżeństwo i utworzenie rodziny z pracą naukową. Tymczasem musiał napisać rozprawę magisterską, aby otrzymać stopień i zacząć prace na uniwersytecie. W zasadzie lata małżeństwa do 1899 r. pochłonęła praca naukowa Wincentego, który w myśl zaleceń ojca postanowił uzyskać odpowiednią pozycję zawodową, stanowiącą podstawę niezależnego bytu, na co nalegał ojciec, zawsze ostrzegając synów, by oni na jego majątek nie liczyli, gdyż on sam ten majątek własną pracą zbudował i może go w całości zapisać na cele publiczne, pozostawiając dzieciom tylko tyle, ile sam po swym ojcu odziedziczył1. Samodzielne badania związane z magisterium w Dorpacie w listopadzie 1887 r., następnie wyjazd naukowy do Moskwy i Londynu, kilkuletni pobyt na docenturze w Kazaniu z urlopami naukowymi spędzonymi na zachodzie Europy i w USA doprowadziły do uzyskania doktoratu w Finlandzkim Helsingfors w październiku 1898 r.

Izabella Lutosławska

fot. Izabella Lutosławska - Wolikowska

 

Zamieszczone dzisiaj rozdziały „Małżeństwa Zazy” Izabelli Lutosławskiej kończą drugą powieść, której bohaterką jest Zaza. Obie pozycje w całości – bo również pierwsza pt. „Córka” –  zamieszczone są w odcinkach, w zakładce „Poczytaj książkę”. Tam też postaramy się zamieścić również trzecią, ostatnią z cyklu  – „Państwo Bobrowscy”.

Zapraszamy do Muzeum!

 

Muzeum Przyrody – Dwór Lutosławskich w Drozdowie, od 1 lutego 2021 roku, jest ponownie otwarte dla zwiedzających.

 Z powodu pandemii obowiązuje reżim sanitarny, między innymi zasłanianie ust i nosa oraz zachowanie dystansu.

 

Zapraszamy:

- w sezonie zimowym: od poniedziałku do piątku w godz. 8.00-15.30, w soboty i niedziele 9.30-15.30

- w sezonie letnim: od poniedziałku do piątku w godz. 8.00-17.30, w soboty i niedziele 9.30-17.30

Henryk Gała fot. Muzeum Przyrody Dwór Lutosławskich w Drozdowie
Henryk Gała fot. Muzeum Przyrody - Dwór Lutosławskich w Drozdowie

Rok temu, w lutym, odszedł Henryk Gała – postać o wielkim znaczeniu dla kultury, Drozdowianin i jak sam o sobie mówił piewca i obywatel „księstwa Narwiańskiego”, czyli krainy która była jego miejscem na ziemi i niewyczerpanym źródłem inspiracji. Można o nim rzec – człowiek ducha i czynu (oczywiście jedno wynika z drugiego i nierozłącznie wiąże się ze sobą), nade wszystko jednak poeta, dramaturg i organizator instytucji kultury.

W każdej z tych dziedzin zostawił trwałe dzieła z których będziemy czerpać. Organizował Łomżyńską Orkiestrę Kameralną, która dziś jest filharmonią noszącą imię Witolda Lutosławskiego. Był także współtwórcą Teatru Lalek (obecnie Teatr Lalki i Aktora w Łomży o randze takiej samej jak wspominana filharmonia). Był autorem powieści, między innymi kierowanej do młodzieży „Piątej strony świata”, pisał sztuki teatralne oraz zbiory wierszy. Wybór jego twórczości ukazał się w latach 2003-2005 w tomach: „Teatry wiersza”, „Liryka i inne wiersze” oraz „Scena mała i mniejsza”.

Franciszek Lutosławski (1899-1944), Warszawa 1920  Szczęsny Bogdan Lutosławski (1902-1942)

Fotografie ze zbiorów rodzinnych

W tradycyjnym ujęciu przedstawiciele rodzin ziemiańskich, wspominani są ze szczególnym akcentem w kontekście kawaleryjskiej służby Ojczyźnie. Sięgająca dziejów piastowskich tradycja przetrwała wiele prób. Nastały jednak czasy przełomu w technice wojskowej na polach bitewnych I wojny światowej, a wraz z nim tworzenie nowych rodzajów elitarnych formacji wojskowych. Miejsce awangardy młodego pokolenia o korzeniach ziemiańskich zdefiniowały jeszcze klarowniej realia wojny 1920 r., czego wyjątkowo czytelny przykład stanowią m.in. bracia stryjeczni z rodziny Lutosławskich.

Deklamacja na hiszpańskim dworze to często wspominana ciekawostka związana z twórczością Sofii Casanovy Lutosławskiej – hiszpańskiej poetki i pisarki, związanej z Polską poprzez małżeństwo z najstarszym synem drozdowskiego dziedzica. Jak wspomina te chwile sama bohaterka, możemy dowiedzieć się wyjątkowo, bo „z pierwszej ręki” – z wywiadu, jaki ukazał się z poetką w Tygodniku Polskim z 1927 roku. Zofja Casanova, jak relacjonuje autor wywiadu, przybyła wtedy na dłużej do Polski i była z honorami przyjmowana przez Pen Club.

1. Sofía Pérez Eguia y Casanova de Lutosławski ur. 30.09.1861 w A Coruñi zm. 16.01.1958 w Poznaniu

Fot. Sofía Pérez Eguia y Casanova de Lutosławski (ur. 30.09.1861 w A Coruñi, zm. 16.01.1958 w Poznaniu)

Galeria zima 2021 r. (link obrazek)

Zapraszamy do naszej fotogalerii: https://muzeum-drozdowo.pl/fotogaleria/

Additional information